KediKız

BİR "BEN"... BU BEN(mi?)...

2008-07-21T03:08:00.001+03:00

biri... öyle biri ki...

renkler yok...

umutlar gürültüyle kırıldı ama içimde çıt yok...

susuldu...

susandı yarın'a...

yarın nerde?

kayıp mı olduk, hiç mi yoktuk?

kim keşfetti bölündükçe çoğalan dertleri

ve

kim öldürdü paylaşıldıkça çoğalan sevgiyi?

herkes nerde?

bir yanlış üç doğru mu götürüyordu öteden beri?

herkes yalnız mı?

herkes kendi içinde kalabalık mı?

kaç kişiyim? diye ben değil, içimdeki binlerce "ben" soruyor ayrı ayrı...

tek yürek, tek beden...

doğurgan mıyım kendimi çoğaltmakta?

bir tanesi bana aitti, onu özlüyorum...

başka şeyleri de özlüyorum...

nerdeyiz biz?

ruhumda isyankar ilanlar; BİR KAHRAMAN ARANIYOR...

kendime, kendim olmayan diğer "ben"lere yetemiyorum...

biri gelip beni toparlar mı?

bir şey bir mucize gibi gelip bana dokunur mu?

şimdi çok geç kaldım hiç inanılmamış bir hayat yaşamak için...

tümden vazgeçmek de olmaz...

sıkışıp kalınmıyor, dünya daralıyor...

sürekli gri tonlar, kırmızı ve siyah...

benim açık mavilerim nerde?

böyle değildi...

gittikçe bana ait değilmiş gibi bakıyorum geçmişe...

bir tek ben mi? diye soramıyorum...

değilim biliyorum...

herkes bir tenhada arkasını dönüp ağlıyor...

herkes aynı tenhada kendini bırakıp kaçmak istiyor...

haykırsam şimdi sokağa çıkıp maskelerin düşmesi için...

en büyük gerçeğimizi mi gömdük içimize?

kaçıyoruz mutsuzluğumuzla yüzleşmekten, işimize gelmiyor kendimizle uğraşmak...

ama ben korkuyorum...

benim adıma yaşanmış bir hayat istemiyorum...

böyle değildi...

biri geldi gökyüzümü çaldı, denizlerimi içti...

biri büyülerimi bozdu...

biri... öyle biri ki...

aynaya bakınca görüyorum ama TANIMIYORUM...

alıntı

Dalgakıran

2008-07-10T15:36:00.002+03:00

Deniz hırçındı, dalgalar ise; asi...
Ansızın yakaladılar küçük kayığı...
Sinsice yaklaştılar ve bir anda saldırdılar...
Acımasızdılar.
Ne istiyor olabilirlerdi ki küçük kayıktan?
Oysa; küçük kayık için ne güzel bir sabahtı...

Günün ışıklarla dansı henüz başlamışken, onun da denizle dansı başlamıştı.

Saatlerce, hiç durmadan dans ettiler.

Ama ne olduysa, bir anda hırçınlaştı deniz, belki de rüzgârlı havanın, yağmurun etkisiyle...

Asi dalgalar hırpalamaya başladı...
Şimdi küçük kayığın aklında tek şey vardı.

O da bir an önce dalgakıranına sığınabilmek.

Bir ulaşabilseydi, ah bir başarsaydı, dalgakıranı korurdu onu.

Kimse bir şey yapamazdı küçük kayığa orda.

Ne deniz, ne dalgalar...
Bunları düşünürken biraz daha hızlandı ve ufukta kayboldu...
Siz, en son ne zaman bir dalgakırana sığınmak istediniz?
Siz, en son ne zaman bir dalgakırana ulaşmak umuduyla çırpındınız hırçın denizde?
Siz en son ne zaman bir dost elinin size uzanmasını istediniz ya da elinizi uzattınız bir dostunuza?
Dostlarımız...
Fırtınalarımızdaki dalgakıranlarımız...
Hırçın denizden, asi dalgalardan kaçarken gözümüzhep uzaktaki bir dalgakıranı aramaz mı?

Koşulsuzca, sorgusuzca, sınırsızca sığınabileceğimiz,bizi koruyacak biri mutlaka vardır, dalgakıran misali...
Ulaşabilmişsek oraya, bir de atabilmişsek halatlarımızı limana,korkmayız artık fırtınalardan...
Dışarıdaki korkunç fırtınanın gölgesi bile giremez içeri...
Herkesin bir dalgakıranı olmalı fırtınalı günlerde sığınabileceği ve herkes bir dalgakıran olmalı koşulsuzca, sorgusuzca, sınırsızca...
Dostlukların ve sevginin bile yozlaştırılmaya çalışıldığı günümüzde,

Ne mutlu bir dalgakıranı olanlara,

Ne mutlu bir dalgakıran olmayı başarabilenlere...

Bunlarda Kim? :)

2008-07-08T00:30:00.002+03:00

Bunlar Annekedi ile yavrusu olmasın:))

Ya da Annekedi'nin yavrusuyla torunu ;)

Şu rahatlığa bir bakın..

Keşke bütün kediler bu kadar şanslı olsa

ama

ne yazık ki bırakın bu kadar şansı,

sokaktakilerin halleri içler acısı..

İnsanların zulumları,yine insanlar tarafından saldırıya alıştırılmış köpeklerin saldırısı ve daha bir çok tehlike..

Yazık..

Keşke herkes bu yazıklığın farkında olsa.

Aslında bunları yazmak değildi amacım,sadece fotoğrafa bakıp gülümsemek ama gülümseyemiyorum...
KediKız

BU ÖNEMLİ..!

2008-07-03T23:01:00.004+03:00

İnsanlar, susuzluğa dayanamayıp para verip içiyorlar.

Düşünün ki bir an paranız yok, su da..

Onların çeşmeden akan suyuda yok..!

Susuzluğunuzu düşünün..

...LÜTFEN...

Duyarlı Olalım

Bir Avuç Diken :))

2008-06-26T19:02:00.002+03:00

Bir avuç diken ama bence dünyanın en tatlı dikenleri bunlar.

Bu kadar mı güzel olur kirpi yavrusu..

Ben çok sevdim ve paylaşmak istedim.

Ya siz?

Yağmur Damlası..

2008-03-19T23:49:00.003+02:00

YAĞMUR DAMLASI

Zamanların birinde küçücük dünyasında yüreğinin kocamanlığıyla başı dertte olan bir yağmur kız varmış...

Her zaman mutsuz, her zaman hüzünlüymüş.

Büyük yalnızlıklar yaşarmış kalabalıkların içinde...

Kendi yalnızlıgında çoğullaşarak...

Kimsenin onu anlamadığını düşünürmüş..

Tek çabası hayata bir iz bırakabilmekmiş oysa..

Ama başaramazmış..
Ve yorulur, tükenir, dağılırmış..

Sonra yeniden rüzgar olur eser...
Yağmur olup yağarmış..

Geceye ay...

Gündüze güneş....

Bahara çicek olurmuş...

Kendi gücünün altında ezilen bir güçsüzlüğü varmış.

Kendi ağırlığının altında ezilirmiş..

Taşıyamazmış yükünü..

Birine yaslanma, bir diğerine dayanma ihtiyacı duyarmış..

Ama herkes onun çok güçlü olduğunu düşündüğü için yardıma ihtiyacı olduğu akıllarına bile gelmezmiş.. En sevdiklerinin bile......
Ve o mağrur kız yağmurluğuna, rüzgarlığına söz gelmesin diye başı dik ama içinde darmadağın gülümsermiş...

En çok kuşları kıskanırmış..

En çok onları severmiş..

Hayat ona mutluluktan uçma şansını çok gördüğü için belki...

Oysa başkaları hiç bir derdinin olmadığını söylerlermiş ona.. Sevgisizliğin bir dert olmadığını düşündükleri için mi??

Ama yağmur kız parayla alınamayacak şeylerin sevdasındaymış.. Aşkla inandığı her değer için soyunabilirmiş tüm varlığından..

Güzel evinden,sıcak yatağından,her rahatlığından vazgeçebilirmiş..
Çünkü aşk her türlü konforu barındırır içinde..

Aşkta denizler beslenir duygulardan...
Kuşlar öter..

Baharlar hüküm sürer..

Rüzgar ılıktır ve yağmur yumuşacık dokunur..

Hırslar yoktur..kavgalar.. didişmeler..

Bitmeyen bir kahkahadır aşk..

Ve dinmeyen bir çığlık...

Ama aşk cesaret ister..

Tek korkuya yer yoktur!!

Dünyası küçük yüreği kocaman o yağmur kız damlalarını tüketmedi hala...

Hala yağıyor..

Ne zamana kadar yağabileceğini bilmeden.....
Yağmur Damlası

alıntı

Yağlıboya Tablolarım..

2008-03-15T02:16:00.005+02:00

Merhabalar..

Uzun zamandır bloğumla ilgilenemedim.Yoğun bir çalışma içerisindeydim ve yeni birşeyler yapıp sizlerle paylaşmak istedim ve nihayet fırsat buldum yüklemeye.Ancak pc arızalı olduğundan biraz sıkıntı yaşadım ve bundan dolayı blog arkadaşlarımın ziyaretlerine ara vermek durumunda kaldım.Beni ziyaretlerinden mahrum bırakmayan arkadaşlarıma çok teşekkürler.En yakın zamanda arıza hal olacak ve sizleri bıktıracağım :)

Bu arada resimler için yorumlarınızı bekliyorum..

Detaylar içinse diğer bloğum;

http://sanatevim.blogcu.com/

Beklerim..

Ağaç Kütüğü Üzerinde Resimlerim

2008-02-20T01:38:00.004+02:00

Epeydir ilgilenemedim bloğumlaSanırım biraz yalnız kalmış ve özlemişim bende ama herşey resimlerim için.Şimdi yeni çalışmalarımı paylaşmak istedim.Beni epey yordu ama değdide.Ne kadar zevk aldığımı anlatamam ağaçları bu şekilde değerlendirmekten, onları yakılmaktan kurtarmaktan..Sizlerinde yorumu benim için kaynaktır ..

Özellikleri;
Ağaç Kütüğü Üzerine Yağlıboya

Detaylar için; http://sanatevim.blogcu.com/ beklerim..

Gelincik

2008-02-03T21:43:00.000+02:00

Her zaman ki zerafetiyle bir kelebek kadar zarif, hassas ve kırılgan..

Vazgeçilmezlerimden..

Bunlar Nedir?

2008-02-03T21:00:00.000+02:00

Bunlar, epeydir üzerinde çalışmaya çalıştığım ağaç kütükleri.Çalışmaya çalışıyorum çünki henüz yaş olduklarından kururken çatlıyorlay,yani fire...!!Bu durumda yenileri hazırlanıyor ki bu çok zor.Çünki marangozda oduncudan alındıktan sonra tek tek kesiliyorlar ve zımparadan geçiyorlar.Emek çok fazla.Ama yapıldıktan sonra yani boyayla kaynaştıktan sonra çok doğal görünüyorlar ki ham halleri bile güzel bence.Peki fireler nemi oluyor?Fireler çöpe ve üzerlerinde resimle beraber fire olmuşlarsa ne mutlu sobaya :)

Örneğin; 1.resim fire 2.si ise sağlam olan:)Yani beni mutlu eden..!

Buzdolabı Süsleri :)

2008-02-03T20:53:00.000+02:00

Ağaç Kütüğü Üzerinde Resim

2008-02-03T20:46:00.000+02:00

Ağaç kütüğü üzerindeki çalışmalar doğal ve güzel olduğu kadar zor.Ancak her zorluğa değer olduğunu düşünüyorum.Sanki yeniden can bulmuş gibi..

Her bir resmin ebatları farklı ölçülerdedir.Biri bir diğerini tutmaz.Ölçü siparişiverilmez bu tür çalışmalarda.Görünen ne ise istenen o olmalıdır.Birebir aynısı başka bir yerde asla olamaz.Benzer olansa sadece üzerindeki çalışmalardır..

Yağlıboya çiçekler(duralit üzerine)

2008-02-03T20:41:00.000+02:00

Buradaki çiçek çalışmalarım yine marangozdan alınmış artık(yani çöp) duralit parçalar.Üzerlerinde çalışmaktan yine zevk aldığım bu duralitleri çöpe gitmekten kurtardığım için ya da yakılmaktan ayrı bir sevinç duyuyorum..

Bu papatya taşların arasından hayata inat burdayım işte ve herzaman heryerde dercesine yüzünü göstermiş..

Ne mutlu ona ve ne mutlu bize ki herzaman bizimle:)

Sevginin Gücüne İnan..

2008-01-17T01:37:00.000+02:00

Seviyor Ve Seviliyorsan

Sevginin Gücüne İnanıyorsan

Sevgi;

Her Ne Olursa Olsun

Her Zaman, Her Yerde

Seninle..

KediKız

Bu resmi bir yerde buldum ve çok beğendim, etkilendim de.Sevginin yüceliğine inanırım, daimliğine; seviyorsan ve seviliyorsan tabii.

Keşke bu fotoğraftaki kadar kutsal olsa tüm sevgiler, inanılsa.

Bu karede sadakat, hoşgörü, saygı, sevgi aşk var..

Daha ne olsun..?

Sanırım biraz da acı.

Sizce?

Anlayabilmek

2008-01-11T19:31:00.000+02:00

ANLAYABİLMEK

"Satılık Köpek Yavruları" ilanının hemen altında küçük bir çocuğun başı gözüktü veçocuk dükkan sahibine sordu :

-"Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"

Dükkan sahibi :

-"30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi

"Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk -

"Bir bakabilir miyim yavrulara"

Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı

köpek kulübesinden beş tane yumak halinde yavru çıktı.

Yavrulardan biri arkadan geliyordu.

Küçük çocukyürümekte zorluk çeken sakat yavruyu işaret edip sordu:-"Bunun nesi var?"

Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve hep sakat kalacağını açıkladı.

Küçük çocuk heyecanlanmıştı. -

"Ben bu yavruyu satın almak istiyorum.”

Dükkan sahibi:-

"Hayır o yavruyu satın alman gerekmiyor.

Eğer gerçekten istiyorsan o yavruyu sana bedava veririm

"Küçük çocuk birden sinirlendi.

Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak:-

"Onu bana vermenizi istemiyorum.

O da diğer yavrular kadar değerli

ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim.

Aslında şimdi size 2 dolar 37 cent vereceğim ve geri kalanını ayda 50 cent ödeyerek tamamlayacağım.

"Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı:-

"Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum.

Bu yavru hiçbir zaman diğer yavrular gibi koşup, zıplayamayacak

ve seninle oynayamayacak."

Bunun üzerine küçük çocuk eğildi, pantolonunu sıvadı ve büyük bir metal parçasıyla desteklediği sakat bacağını dükkan sahibine gösterip, tatlı bir sesle: -

“Ben de çok iyi koşamıyorumve bu yavrunun kendisini çok iyi anlayacakbir sahibe gereksinimi var" dedi.

Dan Clark

Ben Geldim..

2008-01-10T02:51:00.000+02:00

Merhabalar,
kısa bir ara vermek zorunda kaldım bloğuma ve ziyaretlere ancak ziyaretçilerimden, arkadaşlarımdan hep haberdardım.Beni yalnız bırakmadığınız için hepinize teşekkür ediyorum.Arkadaşlığın her ne kadar mesafelerin uzak olmasına rağmen güçlü olduğunu sanırım burada birkez daha gördüm.Minnetterım..

sevgilerimle

2008

2007-12-31T16:14:00.000+02:00

Sağlıklı, Mutlu Ve Huzur Dolu Bir Yıl Dilerim...

Yılbaşı..

2007-12-24T20:49:00.000+02:00

YILBAŞI HEDİYESİ

Tam bir dolar seksen yedi senti vardı. O kadar ne bir eksik, ne bir fazla. Della, paraları üç defa saydı. Bir dolar seksen yedi sent, o kadar. Halbuki ertesi gün yeni yıla adım atılacaktı.

evi, haftada sekiz dolara tutulmuş mobilyalı bir apartman. Tasvire değer bir hali yok. Tam bir fakirhane. Gözyaşları dindikten sonra Della eline bir ponpon alarak yüzünü pudraladı pencerede durarak apartmanın o kasvetli arka avlusundaki parmaklıklar üzerinde yürüyen bulut renkli kediyi aptal aptal seyretti. Ertesi günü Yılbaşıydı ve kocası, sevgilisi Jim'e hediye alabileceği sadece bir dolar seksenyedi senti vardı. Bu parayı da aylardır yavaş yavaş biriktirmişti . Halbuki şimdi hiçbirişe yaramadıklarını görebiliyordu.

Sevgili Jim'ine güzel bir şey almak hususunda hülyalar kurarak birçok mesut anlar yaşamıştı. Pencereden uzaklaşarak kendini aynanın karşısına attı. Gözleri pırıl pırıl parlıyordu, ama yirmi saniye içerisinde rengi uçuvermişti. Saçlarını çözerek omuzlarının üzerine döktü.

İftar ettikleri iki şeyleri vardı. Biri Jim'in büyükbabasından kalan altın saat, diğeri de Della'nın omuzları üzerine dökülen saçları.

Della'nın saçları altın renkli bir çağlayan gibi parlayarak ve dalgalanarak dizlerine kadar döküldü ve elbise gibi vücudunu örttü. Bir aralık bir an durdu. Tereddüt eder gibi oldu. Yerdeki kırmızı tüyleri dökük halıya iki damla gözyaşı aktı.

Della, gözlerinin yaşı kurumadan kapıdan fırladı."MM. Sofronie. Her nevi saç levazımı " ibaresi taşıyanbir tabelanın önünde durdu. Bir hamlede içeri girdi. "Saçlarımı satın alır mısınız ? " diye sordu. Madam, saçları pişkin bir alıcı eliyle yokladıktan sonra " 20 dolar " dedi.

Della, "Peki,derhal" cevabını verdi.

Ondan sonraki iki saati pembe bir bulut üzerinde uçar gibi sevinçle nasıl geçirdiğini bilmiyordu. Jim için almak istediği hediyeyi bulmak için dükkanların altını üstünü getirdi. Nihayet bulabildi. Altın saat zinciri. Zincir, Jim'in o emsalsiz saatine layık derecede güzeldi.

Eve gitti, saçlarına baktı. Jim'in bu hayalini beğenmesi için dua etti.

Az sonra Jim kapıyı açıp içeri girdi.

Gözlerini sevgilisine dikmiş sadece bakıyordu. Sonra, hediyesini uzattı.

Della paketi açtığında, ipek gibi saçları için uzun zamandır beğenip alamadığı bir çift tarak gördü. Gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. Kendisini toparladı, tatlı bir tebessümle Jim'e hediyesini uzattı. Jim, paketi açtığında saat zincirini gördü. Ama artık saati yoktu.

Çünkü, Della'nın güzelim saçlarına çok beğendiği tarakları alabilmak için o da saatini satmıştı.

Üzülmediler...

çünkü önemli olan tek şey vardı sevgileri..

O da ne satılır nede satın alınabilirdi.....

Alıntı

Eski Bayramlar Nerde, Nerde Bize Mendil ,Şeker Veren Büyüklerimiz?

2007-12-19T14:51:00.000+02:00

Tüm sevdilerimin,

arkadaşlarımın ve ziyaretçilerimin bayramını kutlarım..

Ben hiç sevemedim bayramları büyüdükçe..

Büyüdükçe hep sevdiğim ve hep yanımda olacaklarını sandığım büyüklerimizi yitirdim..Bayramlarda onlarla birlikte yitip gitti ama bu durumda büyük olan şimdi biziz ve küçüklerimizin yanında olmaya gayret göstermeliyiz.

Bayram kurban bayramı oluncada daha acı veriyordu hayvan sever bir çocuk olarak bana.Katliam gibi görüntüler bana kurban bayramından çok işkenceyi anımsatıyordu ve böyle sürdüğü sürece kurban bayramları bana sokağa çıkma yasağı, tv haberleriyse zapinkle geçecek ne yazık ki..Olması gereken şu ki; bizden sonraki nesillere kurban bayramının vahşet olmadığını anlatabilmek sevgili büyükler..

Kim..!

2007-12-12T18:29:00.000+02:00

Yorum sizin..

Kim..!

2007-12-12T18:02:00.000+02:00

Onları özlüyorum..

Kim yavrulamıştı ve zor dönem yeni başlamıştı.11 yavrunun beslenmesine anne sütü yetmiyordu, tadımlıktı sadece .Saatbaşı özel mamayla takviye yapıldı.Karnım burnumda saatbaşı gece gündüz nöbetteydik eşimle :)

Kim..!

2007-12-12T17:56:00.000+02:00

Anne sıcaklığı..

Kim..!

2007-12-12T17:50:00.000+02:00

Aynı zamanlarda anne adayıydık ama Kim benden önce yavruladı :)

14 yavrumuz oldu ancak 11 i yaşayabildi.Şimdi hepsi yeni aileleriyle birlikte..

Kim..!

2007-12-12T17:29:00.000+02:00

İşte benim can yoldaşım..!

Adı Kim

Minicikti tanıştığımızda

kendisiyle.Komşumuzun anneme hediyesiydi ve ailemizden biri oldu.Ve şimdi benimle..

O çok iyi bir dost ve bir o kadar sadık ve sevgidolu

Kapı

2007-12-07T22:11:00.000+02:00

Özellikleri: 30 x 40

Tual Üzerine Yağlıboya

Siparişler :)

2007-12-07T22:04:00.000+02:00

Merhabalar..

Epeydir sayfamla ilgilenemedim çünki almış olduğum siparişleri bitirmekle meşguldüm.Buna nazaran sizleri ziyaret etmeye yorumlarımı cevapsız bırakmamaya çalıştım.3 sipariş aldım;gelincik,at ve kangal ancak kangalı daha sonra ekleyeceğim.Yorumlarınız ve eleştirileriniz bana ışık olacaktır.

At 2

2007-12-07T21:58:00.000+02:00

Özellikleri: 50 x 60
Tual Üzerine Yağlıboya

Papatya Tarlası

2007-11-25T03:01:00.000+02:00

PAPATYA TARLASI

Bir papatya tarlası düşün.İlkbahar ayı.Ve sen onun yanından geçen yolda yürüyorsunve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çeker.Binlercesinden birisidir ama sen onun yanına gidersin.Onda seni çeken bir şeyler vardır.O papatyayı olduğu yerden koparırsın.Sadece senin olsun istersin.Sadece senin.Öleceğini düşünmeden ve gidersin o tarladan.İçindeki şiddetin durduramadığı bir bencillikama bir o kadar güzel ve hapsedici.

İşte bu TUTKU...

Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur.Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker.Yaklaşırsın yanına.Yanına gidersin o papatyanın.Gözlerin başkasını görmez olur o an.Onun için her şeyi yapmak istersin.Dokunmak istersin.Dokunamazsın, orada onunla ölmek istersin.Ama birden hafif bir rüzgar eserve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna.Dayanamazsın onun kokusuna.Unutturur her şeyi bir andave o kokunun geldiği yöne gidersin.O papatya orada kalmıştır.Yüreğinin bir kenarında.Paylaşılmamıştır bir çok şey.Unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona.

İşte bu AŞK...

Yine o yoldasın.Papatya tarlasının yanından geçen.Ve yine bir papatya.Milyonlarcasının içinde seni çeker.Gidersin yanına. Orada kalakalırsın.O hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın.Tüm gücünle onunla olmak istersin.Oradan seni koparacak hiç bir güç olmadığına inanırsın.Ve orada onunla ölene kadar birlikte kalırsın.

İşte bu da SEVGİ...

Alıntı

AŞKA DAİR..

2007-11-20T22:46:00.000+02:00

ADA

Bir zamanlar, bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış: Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri, Aşk dahil.

Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş.Bunun üzerine hepsi, adayı terketmek için sandallarını hazırlamışlar.

Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş.

Çünkü, mümkün olan en son anakadar beklemek istemiş.Ada neredeyse battığı zaman,Aşk, yardım istemeye karar vermiş.

Zenginlik, çok büyük bir teknenin içinde geçmekteymiş.

Aşk, "Zenginlik, beni de yanına alır mısın?"diye sormuş.

Zenginlik,"Hayır, alamam. Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok." demiş.

Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım istemiş."Kibir, lütfen bana yardım et!""Sana yardım edemem Aşk. Sırılsıklamsın

ve yelkenlimi mahvedebilirsin." diye cevap vermiş Kibir.

Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk, yardım istemiş: "Üzüntü, seninle geleyim...""Off, Aşk, o kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var."

Mutluluk da Aşk'ın yanından geçmiş

ama o kadar mutluymuş ki, Aşk'ın çağrısını duymamış.

Aşk, birden bir ses duymuş:

"Gel Aşk! Seni yanıma alacağım..."

Bu Aşk'tan daha yaşlıca birisiymiş.Aşk o kadar şanslı vemutlu hissetmiş ki kendinionu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş.

Yeni bir kara parçasına vardıklarında, Aşk'a yardım eden, yoluna devam etmiş.Ona ne kadar borçlu olduğunu farkeden Aşk, Bilgi'ye sormuş: "Bana yardım eden kimdi?"

"O, Zaman'dı" diye cevap vermiş Bilgi.

"Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?"diye sormuş Aşk.

Bilgi gülümsemiş:

"Çünkü sadece Zaman Aşk'ın ne kadarbüyük olduğunu anlayabilir..."

Alıntı

SOBELENMİŞİİİİM..!

2007-11-17T16:57:00.000+02:00

Sevgili arkadaşım Gurbetçi66 beni sobelemiş ama ben biraz geç farkına vardım.Zırhlarını kuşanmadan hemen cevaplayayım.. :)

1) VE SEN GİDİYORSUN...

Git, git, git_me dur ne olursun..

2) SÖYLENMESİ EN ZOR SÖZCÜKLER

Bende seni sevmiyorum ..!

(severken inadına söylenmiş

kandırmaca bir cevap)

Birde başın sağ olsun demek bana hep zor gelmiştir.

3) SİZİN İÇİN YAĞMURDAN SONRASI NE İFADE EDER

Yağmurdan sonrası havanın kokusu eğer denizin

kokusuyla birleşiyorsa ben o zaman kendimi her ne sebeptense çok güçlü hissederim.Ve annekedi'minde dediği gibi yağmurdan sonra insanların ayakları altında ezilmesinler diye salyangozları bir kenara çekerim.

3) BURÇAK ÇEREZCİOĞLU

Çok güçlü bir karakter ve kocaman bir yüreğe

sahip gencecik bir insan.Ve hala kalbimizde..

4) SİZİ SOBELEYENİ NASIL BİLİRSİNİZ ?

Sanki biraz cadı :) Gurbetçidir kendisi ve

annemin sayfasında tanıştık diyebilirim.

Birbirimizin sessiz ziyaretçilerindeniz

(her nedense bir çekingenlik ama sanırım

çabuk açıldık :)

Kısacası kendisini tanımaktan mutlu oldum.

Onda bende olmayan birşey var çok sevecen..

İyi ki tanımışım seni ; http://www.gurbetci66.com/

SOBELEDİKLERİM
http://www.axicocuk.blogcu.com/

www.00hayvanseverler.blogcu.com

http://www.hayatimorgu.blogspot.com/

http://www.geckalmadimki.blogcu.com/

http://www.oldmuzik.com/

ANNELER ÖZELDİR..

2007-11-16T00:15:00.000+02:00

... BİR ÇOCUĞUN MELEĞİ ..

Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir çocuk varmış.

Bir gün Tanrı'ya sormuş:

Tanrım, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler, fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?

Tüm meleklerin arasından senin için bir tanesini seçtim. O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana hergün şarkı söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın.

Pekiiiii... insanlar bana birşeyler söylediklerinde, dillerini bilmeden söylenenleri nasıl anlayacağım?

Meleğin sana dünyada duyabileceğin en güzel ve tatlı sözcükleri söyleyecek, sana konuşmayı dikkatle ve sevgiyle öğretecek.

Peki Tanrım, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım?

Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek.

Dünyada kotü adamlar olduğunu duydum, beni kim koruyacak? Meleğin seni kendi hayatı pahasına dahi olsa daima koruyacak.

Fakat ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzgünüm.

Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve bana gelmenin yollarını sana öğretecek.

O sırada Cennette bir sessizlik olur ve dünyanın sesleri cennete kadar ulaşır.

Çocuk gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar:

Tanrım eğer şimdi gitmek üzereysem lütfen çabuk söyle, benim meleğimin adı ne?

Meleğinin adının önemi yok yavrum, sen onu ANNE diye çağıracaksın..
Alıntı

BİR ÖMÜR

2007-11-14T03:52:00.000+02:00

Sevgiye doyulmaz..
Sevmeyi ve sevilmeyi özlememek..
Çünki; sevgi hep yanında...

SEVGİ+FEDAKARLIK

2007-11-11T02:06:00.000+02:00

BU KADAR SEVEBİLİRMİSİNİZ?

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda başrdılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında.... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...

Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağman çocuk sahibi olmayınca, “bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur” diyerek devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... “Senin için ölürüm” derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adma “Hayır, ben senin için ölürüm” diye yanıt verirdi hep...

Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, “Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak....” Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, “Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma” Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten....

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde “satılık” levhası asılı olan. “Ne dersin, bu evi alalım mı?” dedi adama. “Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı...” “Sen istersin de ben hiç hayır diyebilirmiyim?” diye yanıt verdi adam. “Amerika’daki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık....”

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam Amerika’ya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu.

Onu neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: “Canım, o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut...” Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, “Senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat” diye dil döktü boş yere... Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği...

Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, “Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım” diye sözünü kesti arkadaşı. “O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya....”

“Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları” diye bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı.... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın...

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan çıkarken, “son bir kez kucaklamak isterim seni” diyecek oldu ama kadın, “defol” dedi nefretle...

İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte Amerika’ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu.

Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. “Sen, buraya ne yüzle geliyorsun” diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı. “Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor.” dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı: “Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü. Geçen yıl Amerika’daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldğını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika’ya yerleştiğimiz yalanını yaydı.. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi...”

Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda.
İlk kağıtta, “Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem” diyordu... Sırayla okudu; “Seni çok sevdim”, “Seni sevmekten hiç vazgeçmedim”, “Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim.” “Fakat benim için ölmeni istemedim” “Şimdi bana söz vermeni istiyorum.” “Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?” son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın...

Ve son kağıtta şunlar yazılıydı:

“Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor olacağım....”

ON KASIM

2007-11-10T03:06:00.000+02:00

Beni görmek demek,

mutlaka yüzümü görmek değildir.

Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kâfidir.

*****

Benim, Türk milleti için yapmak istediklerim ve başarmaya çalıştıklarım ortadadır. Benden sonra, beni benimsemek isteyenler, bu temel mihver üzerinde akıl ve ilmin rehberliğini kabul ederlerse, manevî mirasçılarım olurlar.

*****

Bir zamanlar gelir, beni unutmak veya unutturmak isteyen gayretler belirebilir. Fikirlerini inkâr edenler ve beni yerenler çıkabilir. Hatta bunlar, benim yakın bildiğim ve inandıklarım arasından bile olabilir. Fakat, ektiğimiz tohumlar o kadar özlü ve kuvvetlidirler ki bu fikirler, Hint'ten, Mısır'dan döner dolaşır gene gelir, verimli neticeleri kalpleri doldurur.

(Çevresindekilere söylediği bir söz) : Beni övme sözlerini bırakınız; gelecek için neler yapacağız, onları söyleyin!

M.KEMAL ATATÜRK

YAZIK DEĞİL Mİ BU GEYİKLERE..?

2007-11-07T23:51:00.000+02:00

ŞU GÜZELLİĞE BİR BAKIN...

Şile Hayvanat Bahçesi sahibinin getirtmiş olduğu geyikler gümrükte takılı kaldı ve 25 gündür açlar..
Bu haberi izleyipte duyarsız kalan yetkilileri anlamak mümkün değil.!

Bu hayvanların yeri burası değil!
Güzelim Türkiye'mizde barındırdıkları alan ufacık bir yer.
Bu bir ayıp!

Onlar doğada doğdular ve doğa onların ama ne yazık ki
onları doğasından mahrum ediyoruz ve yuvalarını da gasp.
Bu doğa kanunu değil bu bir suç!
Yeteri kadar doğada verdikleri mücadele yetmezmiş gibi bir de insanlığın yaptığı hataların bedelini ödüyorlar ne yazıkki..
Onlar Doğaya Aitler

İnsaların bencilliklerinin, yaptıkları hataların acısı onlardan çıkmamalı..
Unutulmasın ki doğanın kanunu insanlar koymadı.

HADİ BULUN BAKALIM..

2007-11-04T02:56:00.000+02:00

Bu resimde bir bebek gizli.
Hadi bulun ve resim hakkında ki görüşlerinizi yazın.

Not:Bulandan kopya çekme yok :)

KAR MANZARASI

2007-11-02T14:49:00.001+02:00

Bakarak çalışmış olduğum bir resim..

Özellikleri: 60 X 70

PAPATYALARIM

2007-11-01T23:29:00.000+02:00

Papatyalarım..

Çok severim yer meleklerimi,

her nerede olursa olsun.

TAŞ ÜZERİNDE DEĞİRMEN

2007-10-28T17:46:00.000+02:00

Bu da başka bir resim, değirmenim..

TAŞ ÜZERİNE

2007-10-28T17:45:00.000+02:00

Ekmeğimi taştan çıkarırım.. :)

ŞİŞE ÜZERİNDE PAPATYALAR

2007-10-28T17:43:00.000+02:00

Ve papatyalarım...

ŞİŞE ÜZERİNDE GELİNCİKLER

2007-10-28T17:40:00.000+02:00

Gelinciklerim her yerde... :)

DENİZ

2007-10-28T17:36:00.000+02:00

Ağaç üzerine
hayali çalışmam..

AT

2007-10-28T17:33:00.000+02:00

Ve farklı bir çalışmam daha..

BODRUM PENCERESİ

2007-10-28T17:30:00.000+02:00

Ağaç üzerine Bodrum Penceresi..

DENİZ VE FENER

2007-10-28T17:26:00.000+02:00

Yine hayali deniz manzarası başka bir çalışmam..

ORMAN

2007-10-28T17:24:00.000+02:00

Orman başka bir çalışmam ağaç üzerine..

SEVGİLİLER

2007-10-28T17:20:00.000+02:00

Ağaç üzerine hayali çalışmam..

HEP VARDIN HEP VAR OLACAKSIN!

2007-10-23T20:00:00.000+03:00

O BENİM MİLLETİMİNDİR,O BENİMDİR ANCAK

2007-10-23T19:53:00.000+03:00

ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ!

2007-10-23T19:41:00.000+03:00

Şehitlerimizin
Ruhuna Fatiha

BU KARE UNUTULMASIN

2007-10-23T19:24:00.000+03:00

Bu çocukların gözyaşları hafızalardan hiç silinmeyecek.Biri diğerinden başka yırtık çoraplarıyla şehit babalarına ağlıyorlar,ürkek.Bu çocuklar ayaklarında yırtık çoraplarıy vatanımızı, bizi koruyan babalarını beklerken biz nerdeydik?

NE MUTLU TÜRK' ÜM DİYENE..

2007-10-23T19:05:00.000+03:00

SÖZE

GEREK

YOK..!

FIRTINANIN SESİ

2007-10-21T15:15:00.000+03:00

Özellikleri:
Yağlıboya 55 x 70
Kendi hayali çalışmam

Denizleri köpük köpük dalgalandıran rüzgar...

DENİZ FENERİ

2007-10-20T15:25:00.000+03:00

Özellikleri:

Yağlıboya

40 x 60

Bir takvim sayfasından bakarak çalışmış olduğum bir resim..

AT

2007-10-20T14:41:00.001+03:00

Özellikleri:
Yağlıboya 50 x 70

GELİNCİKLERİM

2007-10-19T23:55:00.000+03:00

Yapmaktan zevk aldığım bir resmim daha..
Özellikleri:
Yağlıboya 50 x 60

BALIKÇI

2007-10-11T00:38:00.000+03:00

Özellikleri:
1 x 70
Bakarak çalışmış olduğum bir başka resim

GÜL DAMLA

2007-10-11T00:16:00.000+03:00

Özellikleri:

Yağlıboya 30 x 40

BODRUM PENCERESİ

2007-10-10T04:31:00.000+03:00

Çok zevk alarak çalışmış olduğum resimlerimden biri..

Özellikleri:
Yağlıboya 30 x 40

2007-09-29T12:42:00.001+03:00

2007-09-29T12:40:00.001+03:00